[FILM] Fantastic Beasts: The Crimes of Grindelwald

Ik ben een megafan van fantasiefilms. Ik geef grif toe dat het net die films zijn die ik verschillende keren kan bekijken zonder het beu te worden. En Fantastic Beasts valt volledig onder die categorie!

Het einde van de eerste film liet heel wat ruimte open voor een vervolg. Het kon echt alle kanten uit! Dus toen hij uitkwam, zat ik vrij snel in de cinema. Er was al veel over gezegd en veel over geschreven en ik vond de commentaar eigenlijk niet zo lovend. Oplettende kijkers hadden namelijk heel wat tegenstrijdigheden gevonden. Vooral als je de films op een tijdlijn gaat plaatsen en er dan de Harry Potter films bijhaalt, kloppen een aantal feiten niet. Maar het hield mij niet tegen, integendeel!

In de eerste film leerden we Newt Scamander (Eddy Redmaine) kennen die naar Amerika reist en daar tegen wil en dank Gellert Grindelwald (Johny Depp) tegen het lijf loopt! Beiden proberen Credence (Ezra Miller) voor zich te winnen, een jongen bezeten door het kwaad. De film eindigt met de vernietiging van Credence en Grindelwald die gevangen genomen wordt.

In Fantastic Beasts: Crimes of Grindelwald gaan we gewoon verder waar we geëindigd zijn, bij een opgesloten Grindelwald die op grandioze wijze weet te ontsnappen! Niet veel later komt Newt te weten dat Credence niet vernietigd is maar zich in Parijs bevindt. Opnieuw gaan beide tovenaars op zoek achter de jongen. Maar bij wie zal hij zich voegen en wie is hij nu eigenlijk?

Hoe het verloopt met Newt zijn liefdesleven? Wel laat ons zeggen dat de misverstanden zich opstapelen en die niet altijd in zijn voordeel uitdraaien!

Uiteraard leren we ook heel wat nieuwe fabeldieren kennen wat de film terug een sprookjesachtige toets geeft!

We ontmoeten ook een jonge Perkamentus en zelfs Hogwarts speelt een rol in de film!

Mijn mening: trek je niets aan van de commentaren en kijk gewoon! Laat je meeslepen door de magie en de fantastische dieren! De film is een absolute aanrader voor groot en klein!

De film is nu uit op DVD en Blu-Ray. (Met scenes die verwijderd zijn uit de film!)

Met mijn lijf in de gazet

Waarom moest ik nu perse een fotoshoot doen en met mijn halfnaakte lichaam in de krant staan? Wel, dat heeft twee redenen waarvan er eentje al terug keert tot in mijn tienerjaren!

Ik ben altijd al mager geweest. En met mager bedoel ik vel over been, alsof ik niet eet! Laat ik dat eerst uit de wereld helpen want ik eet wel degelijk! Ik eet normaal tot veel, regelmatig met een blik van ongeloof bij anderen. Een koekske of een chipske zal ik ook niet afslaan dus no idea waarom ik dan zo mager blijf! Ik ben kerngezond!

Als je denkt dat zwaarder zijn een mikpunt van spot is, kan ik je hier en nu vertellen dat ook mager zijn geen pretjes was doorheen mijn jeugdjaren! Dus ja, ik heb wel degelijk “complexen” over mijn lichaam. Want ook al heb ik volgens velen een “schoon lijf”, ik voel me vaak niet goed in mijn vel.

Ik wil graag wat zwaarder zijn. Echt! Want ook minder wegen, heeft zijn beperkingen. Denk maar aan kledij! Denk je dat ik graag bij kindermaten shop? Maar ook fysiek, ik ben gemakkelijk ziek en genees ook trager. Logisch want ik heb geen reserve. Wanneer ik ziek ben, val ik ook gemakkelijk af en geloof mij, terug bijkomen is geen sinecure!

Toen ik zwanger bleek, dacht ik dat ik eindelijk wat meer zou gaan wegen! Je hoort vele vrouwen toch zeggen dat die kilo’s blijven plakken. Niet bij mij, ik ging na elke zwangerschap lichter buiten dan dat ik binnen ging, echt niet normaal! Om dan telkens te moeten horen hoe anderen jaloers waren dat het bij mij wel lukte en niet bij hen. Terwijl het voor mij echt een verschrikking was.

Nog steeds krijg ik met de regelmaat van de klok te horen: wat? Vijf kinderen en zo een lijf? Dankjewel voor het compliment, echt waar! Alleen voelt het niet als een compliment, toch niet als je je niet goed in je velt voelt!

Ik gaf aan dat er twee redenen waren wel ik sta absoluut niet graag op een foto. Foto’s en ik, dat is een haat-liefde verhouding. Ik neem ze heel graag, overal en zoveel mogelijk maar liever sta ik er niet op. Er zijn nogal weinig flatterende beelden van mezelf.

Bedankt aan fotografe An De Smedt en Sabine Peeters om mij op mijn gemak te stellen tijdens het nemen van de foto’s!

Het volledige interview kan je vinden in de extra bijlage van het Nieuwsblad, het Nieuwsblad magazine van zaterdag 23 maart.

Een raveparty? Say what?

Vergeet Werchter, Pukkelpop en al die andere hippe festivals! De Raveparty van Maison Slash is the place to be voor elke ouder die zijn kids meesleurt naar coole events!

Wat is dat nu dat raven?

Wel een magische combinatie van dansen op de laatste hits gemixt met gouwe ouwe voor de mama’s en de papa’s (hoera voor Dj 5napback), eten, schminken, tattoos, schilderen en tegen de muur geplakt worden! Want hey, welke ouder wil zijn kind nu eens niet tegen de muur plakken?

Al maanden keken we er naar uit! Legendarisch, onvergetelijk waren maar een paar superlatieven die de ronde deden! Dus wilden we wel eens kijken wat er nu allemaal van aan was! Tickets zaten al een tijdje in mijn mailbox toen plots het nieuws kwam dat de Kompass Club waar al dat geweldigs zou doorgaan, met onmiddellijke ingang gesloten werd. Nee toch?

Al snel werd duidelijk dat het topteam achter Maison Slash niet bij de pakken bleef zitten en op zoek ging achter een nieuwe locatie. Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik zuchtte toen dat Vilvoorde bleek te zijn! Gent ligt nu net iets dichter bij huis. Maar ook daarvoor werd een oplossing in onze schoot geworpen! Een heuse partybus reed ons tot bijna aan de voordeur van de Kruitfabriek in Vilvoorde.

En echt, als je al wilde dromen had over die vette party, droom bigger! Een mega aangeklede fuifzaal, hippe eetstandjes (geef toe je hebt altijd al ketchup op je hotdog willen spuiten met een pistool!) en een Range Rover om op te kleuren!

Ik denk dat in dit geval foto’s meer zeggen dan 1000 woorden! Dus geniet vooral mee van onze partynamiddag!

Bedankt Maison Slash voor de fantastische namiddag!

Op de hoogte blijven van hun coole activiteiten? Klik hier.

Wat als puberteit niet bestond?

• dan had ik nu sociale kinderen in plaats van schermverslaafden.

• dan had ik nette slaapkamers

• dan vond ik niet in elk hoekje vuile was

• dan zou ik eens serieus genomen worden

• dan zou niet elke zin een reden tot gegiechel zijn

• dan zag ik geen 10 (minstens) keer per dag rollende ogen

• dan had ik waarschijnlijk geen grijs haar

• dan was ik nu een topmoeder en geen zagend vrouwmens

• dan zouden mijn oudste pubers in het weekend eens voor de middag uit hun bed rollen.

• dan zou ik lekker eten op tafel zetten!

• dan zou mijn make-up misschien niet stiekem verdwijnen

• dan zouden mijn deuren zo niet afzien wanneer ze weeral al keertje toegeslaan worden.

• (in te vullen naar keuze!)

Had ik al gezegd dat we vier pubers hebben en de vijfde er aan zit te komen?

I rest my case!

X, Sofie

[DIY] – rijst kleuren

Een superleuke activiteit die je voor verschillende doeleinden kan gebruiken!

Denk maar aan een sensory bak, schudinstrumenten of kleurrijke potjes!

Wij vulden potjes op (op het principe van gekleurd zout)!

Benodigdheden:

– kleurmiddel voor voedsel

– rijst

– azijn

– plastiek vershoudzakjes die je kan toegespen.

– aluminiumfolie

– lege doorzichtige potjes

Hoe werkt het?

Doe een zakje rijst in een vershoudzakje! Voeg er 2 tot 3 eetlepels azijn bij en een paar druppels kleurmiddel! Je kan ook twee kleuren toevoegen om een andere kleur te bekomen!

Sluit het zakje heel goed af en schud alles heel goed! Je zal zien dat de rijst de kleur opneemt!

Wanneer alles goed gemengd is, giet je het zakje uit op een stuk aluminiumfolie om te laten drogen. Hoe beter je de rijst verspreid, hoe sneller het droogt!

Als de rijst goed droog is (reken toch een uurtje), kan je beginnen vullen! Één kleur, laagjes, gemengd,… Alles kan!

Het zou ook moeten lukken met pasta maar dat heb ik nog niet geprobeerd!

Veel plezier!

Mini Cakejes

Dit zijn de meest eenvoudige cakejes die je je kan voorstellen!

  • 200 gr zelfrijzende bloem
  • 200 gr suiker
  • 4 eieren
  • 150 gr gesmolten boter
  • vanillesuiker
  • chocoladeschilfers

Ik gebruikte cakevormpjes die ik kocht in de Action!

Laat de boter smelten en doe alles samen samen in de keukenrobot. Als je geen keukenrobot hebt, lukt het gemakkelijk in een mengkom. Alles goed mengen en daarna verdelen in de vormpjes! Ik maak er altijd een deel natuur en een deel met chocolade.

De cakejes gaan ongeveer 10-15 minuten in de oven. Ze zijn niet groot dus ze hoeven er echt niet langer in te zitten.

Opvoeden tussen de soep en de patatten!

De laatste tijd sta ik meer en meer stil bij de opvoeding die mijn kinderen krijgen. Iedereen wil toch weten of hij/zij goed bezig is en op welk vlak verbetering mogelijk is.

De eerste jaren was ik trouwens alleen maar bezig met overleven, me erdoor sleuren, zo goed mogelijk voor de kinderen uiteraard. Want geef toe, op je 18de ben je zelf nog een kind, wel eentje die op slag volwassen geworden is, eentje die direct met beide voeten in de echte wereld staat!

Ik denk trouwens dat het zo een beetje standaard is dat je een deel van de opvoeding die je thuis gekregen hebt, combineert met wat je zelf anders wil zien. Maar wat houdt dat dan precies in? Wat wil je nu precies wel doorgeven aan je kinderen en wat niet?

Ik was er naast overleven al heel snel van overtuigd dat beleefdheid en respect hele grote waarden zijn. En daar hou ik mij nog steeds aan. Mijn haren gaan rechtstaan bij kinderen die niet meer weten wat “dankjewel” nu weer precies betekent.

Dat gezegd zijnd, heb ik mij nooit afgevraagd hoe ik een bepaalde situatie zou aanpakken als die zich voordeed. Ik zie wel wat er gebeurt en sta dus nog regelmatig met mijn mond vol tanden als ik hier een of ander antwoord krijg. Want hoewel die beleefdheid en dat respect er hier ingehamerd zit, loopt het hier ook vaak anders dan ik zou willen! Om maar te zeggen dat die “perfecte opvoeding” (als die al bestaat) hier dus soms ook ver te zoeken is. Ja, ik roep soms tegen mijn bengels. Tuurlijk word ik wel eens boos. Vaak heb ik daar later spijt van!

Maakt mij dit nu een slechte of een mindere mama? Helemaal niet, verre van zelfs! Leren moeten we, uit het positieve én uit het negatieve!

Wat we hier heel belangrijk vinden, is dat de kinderen met alles naar huis kunnen komen en dat elk onderwerp bespreekbaar is. Zo hebben de oudsten bv ook geen uur om thuis te komen als ze uitgaan. Gewoon omdat we weten dat ze zich gedragen en dat ze uit zichzelf op een deftig uur naar huis komen. Waarom zouden we het onszelf dan moeilijk maken? Nu ze naar de hogeschool gaan (ze zitten niet op kot), zijn ze ook een pak minder thuis. Ik verlang enkel van hen dat ik weet wanneer ze thuis eten (en slapen) zodanig dat ik hier niet met mijn eten sta of zoals vorige week, geen eten voorzien heb. (Er zat gelukkig nog wat in de diepvries ;-).)

We proberen ook op zoveel mogelijk ja te zeggen, het moet uiteraard haalbaar blijven hè. En als iets niet lukt, zullen ze daar een deftige uitleg voor krijgen! Wil dat nu zeggen dat mijn kinderen rotverwende nesten zijn? Vergeet dat dus maar!

Ik heb van thuis uit meegekregen dat het noodzakelijke thuis aanwezige is maar willen ze net dat extraatje? Dan zullen ze ervoor moeten werken! De oudste twee hebben zo al jaren weekendwerk en een vakantiejob. Nummertje drie kan niet wachten om te mogen gaan werken. Iets met dan zelf het Kruidvat te kunnen leeg kopen! En de jongens, wel die kunnen klusjes doen! Een beetje zelfstandigheid en kennis van hoe het er in de echte wereld aan toe gaat, kan geen kwaad toch?!

Misschien nog 1 ding! En ik denk dat dat hier onze sterkste troef is! Zorg dat je met je partner op 1 lijn zit! Nee is nee! Dus papa zegt dan ook echt wel nee!

Denk jij nog tips te hebben voor mij, vertel ze mij! Want ook al heb ik twee volwassen dochters, ik leer nog dagelijks bij!

Dikke kus, Sofie!

(Met dank aan de liefste zus van de wereld ♥️)

Thies is 9!

Lap! We hebben opnieuw reden om te feesten! Mini, die niet meer zo mini is, wordt 9! Geen idee wanneer dat gebeurd is! Je knippert een paar keer met je ogen en ineens staat er een bijna-tiener voor je neus! Ik mag er niet aan denken dat ik volgend jaar 5 kinderen in huis heb met 2 cijfertjes in hun leeftijd!

Feest dus! De vraag was vooral: “Wat gaan we nu weer doen?”, want geef toe, na x-aantal feestjes is de inspiratie ver te zoeken! We zijn even gaan denken wat hij graag eet en dan kwamen we bij twee mogelijkheden uit! Of we hielden een pastafeestje of een hamburgerfeestje! Maar aangezien niet iedereen hier pasta lust was de keuze snel gemaakt! Een hamburger slash hotdog party!

Wat hebben we daar nu allemaal voor nodig gehad?

Voor de hotdogs:

  • Piccolo’s
  • Zwan worstjes
  • Zuurkool
  • Mosterd
    Ketchup
    Augurken
  • Voor de hamburgers:
    • Pistolets
      Verse hamburgers (van Renmans, speciaal rond gemaakt!) gebakken tussen de grill
      Sneetjes spek (gegrild)
      Plakjes smeltkaas
      Verschillende sauzen
      Ijsbergsla fijn gesneden
      Tomaat in plakjes
      Ajuin in ringetjes gesneden (gebakken)
  • Voor het dessert kozen we voor een ijsbuffet! Verschillende soorten ijs die naar keuze afgewerkt konden worden! Advocaat, chocoladesaus, verse slagroom, noem maar op!
  • Voor ons was dit het laatste verjaardagsfeestje van het jaar! Gelukkig staan er nog andere leuke dingen op de planning!
  • Benieuwd waar jullie inspiratie blijven halen voor feestjes!
  • Kus, Sofie!
  • Rijvers Festival

    Zomergem, een rustig dorpje in het Meetjesland, werd voor het derde jaar op rij dé festivalplek bij uitstek! Een gigantische weide werd er omgetoverd tot een feestterrein voor jong en oud.

    In een gigantische tent (de Stars Stage) met een hoog sprookjesgehalte kon je optredens gaan bekijken van bekende en minder bekende artiesten maar ook lokaal talent werd niet ongemerkt gelaten. Zo stond er op de impressionante affiche onder meer Gers Pardoel, Niels Destadtsbader, Laura Tesoro, Je Broer, Coely en De Kreuners. Voorprogramma’s werden verzorgd door Sven Ornelis, DJ Merlo (winnaar van start to DJ op MnM 2018), dansschool Movimento en dansschool Motion!

    Voor de kinderen (en overenthousiaste mama’s en papa’s) was Bumba present. Maar ook Ghost Rockers, K3, Kapitein Winnokio en Koentje van de Buurtpolitie zorgden voor onvergetelijke momenten!

    Op de Beats Stage, die heel veel weg had van een Tomorrowlandpodium, draaiden dj’s hun beste sets die ons deden terug denken aan onze jeugdjaren en op de Love Stage kon je genieten van hilarische optredens van Radio Topkaas of Radio Tepelklets (zegt genoeg denk ik ;-)).

    Ook aan randanimatie geen gebrek! Een draaimolen, haar en make-up standjes en eetkraampjes waren rijkelijk aanwezig! Fonteintjes, wandelende bomen en kostuums zoals Alice in Wonderland en haar konijn maakten het helemaal af!

    Als je het mij vraagt een meer dan geslaagd concept voor elke leeftijd! Parentfriendly in elke betekenis van het woord!

    Volgend jaar zou er mogelijkheid zijn om te kamperen! Ook al wonen we op een boogscheut, ik ben er nu al zeker van dat ik mijn kinderen een weekend niet te zien krijg tenzij ik mee ga feesten!

    (Elk jaar kan je kiezen voor dagtickets of een weekendticket)

    Lieve kleine kerel toch…

    Lieve kleine man,

    Mama schrijft deze brief omdat ik me deze dag altijd wil herinneren. Ik wil telkens kunnen terug grijpen naar het moment waarop een last van mijn schouders viel. Het moment waarop bevestigd wordt wat wij, jouw mama en papa, al altijd beseft hebben!

    Jij bent anders, dat zei ik al de dag dat je geboren bent. Bij je broers en zussen kwam alles “op tijd”. Ze rolden wanneer het lukte, gingen zitten en liepen op een normaal tempo. Jij daarentegen, jij wou steeds meer vanaf dag 1. Je wou je hoofd ophouden al van in het begin. Toen dat lukte wou je eigenlijk al rollen, zo wou je liefst elke stap zo snel mogelijk nemen en er liefst eentje overslaan! Met als gevolg dat je vaak enorm overstuur was als iets niet lukte! Echt diep ongelukkig omdat je bepaalde dingen nu eenmaal nog niet kon! Eens je kon lopen ging er een wereld voor je open! Toen kon je volop op ontdekking!

    En dan kwamen de eerste woordjes! Die eerste woordjes werden al heel snel zinnen en tegen de tijd dat je amper 2 was, voerde je gesprekken waar we vaak met open mond naar luisterden. Moeilijke woorden in de juiste context plaatsen was normaal voor jou! Papa en mama hebben dikwijls naar elkaar gekeken en ons afgevraagd waar je het allemaal haalde!

    In de kleuterklas leek er bitter weinig aan de hand! Ze zagen wel dat knippen en lijntjes tekenen moeilijk ging maar meer was er niet.

    Dan kwam het eerste leerjaar! Rekenen was je een kei in en nog steeds! Taal daarentegen is je ding niet! Lezen gaat moeizaam maar de inhoud van de tekst in je opnemen is geen probleem. Schrijven is al helemaal uit den boze. Toen we dat merkten trokken wij al vrij snel aan de alarmbel. Maar we hoefden ons geen zorgen te maken want je was eigenlijk nog wel jong en je zou er wel door vallen.

    Na het tweede leerjaar ben je veranderd van school. Voor het gemak maar ook omdat we het niet eens waren met hoe je opgevolgd werd. We waren amper twee maanden ver op de nieuwe school toen de juf ons vroeg of we zouden instemmen om je naar de kinesiste te laten gaan zodanig dat je fijne motoriek (je weet wel, schrijven en knippen en lijntjes trekken) verder geoefend zou worden! Eindelijk hadden we het gevoel dat er iemand was die zag dat het nodig was je te helpen.

    Intussen merkten we thuis uiteraard ook andere dingen op. Je haat het om huiswerk te maken. Je kan je heel moeilijk concentreren en bent enorm snel afgeleid. Je geraakt moeilijk uit je woorden en je bent extreem gevoelig.

    De kinesiste raadde aan om concentratietesten te laten uitvoeren. Mama en papa vulden verschillende vragenlijsten in, net als je juf en de kine. Je werd in de gaten gehouden in de klas en er werd je gevraagd naar je gevoelens.

    Vandaag was dan de dag dat we de resultaten zouden krijgen van de testen en vragenlijsten. Alles was met elkaar vergeleken en aan de hand daarvan werd een conclusie gevormd. De belangrijkste dingen die daaruit naar voor komen, zijn, dat je enorm prestatiegericht bent (in de klas dan toch). Je wil constant alles heel goed doen en legt daarom de lat voor jezelf heel hoog, te hoog. Hierdoor heb je een enorme angst om te falen. Je bent zo bang om ook maar het kleinste foutje te maken. Je bent ook enorm zenuwachtig, je prutst aan je haar en zit geen seconde stil. Bovendien kom je gek van het lawaai in de klas.

    Eenmaal thuis kan de school je gestolen worden, huiswerk maken is een drama en studeren voor een toets is nog erger. Tot op vandaag kon mama dat totaal niet plaatsen. Ik kon echt niet snappen waarom jij je huiswerk niet wil maken en waarom je niet wil studeren. Laat staan dat ik begreep hoe je punten zo goed kunnen zijn.

    De mevrouw van het CLB heeft ons duidelijk gemaakt dat je niet beschikt over de mogelijkheid om je zelf structuur op te leggen, iets wat je in de klas wel krijgt doordat de juf heel kort op de bal speelt. Maar thuis heb je dat te weinig! Je moet echt geholpen worden om structuur in je huiswerk te brengen, te beginnen bij het leeghalen van je boekentas tot er alles terug instoppen op het einde.

    Naast het missen van structuur is er een vermoeden van ADHD, ADD, DCD (in lichte mate omdat je grove motoriek wel goed is), hoogbegaafdheid en hypersensitiviteit. Ik zeg vermoeden want de mevrouw van het CLB is geen dokter. Zij kan geen diagnose geven. Toen die woorden vielen, leken voor mij veel puzzelstukjes ineens op zijn plaats te vallen! Woorden waar ik al vaak zelf bij stil gestaan heb maar waarbij ik vaak als reactie kreeg dat het tussen mijn oren zat en dat je er wel uit zou groeien. Tranen met tuiten heb ik gehuild vandaag. Maar het waren tranen van opluchting. Tranen omdat eindelijk, na bijna 9 jaar, iemand zei wat papa en ik al zolang vermoeden!

    We kunnen verder. Afspraken maken en onderzoeken plannen! Lieve vent, als er iets is wat je niet mag vergeten: je staat er niet alleen voor! We gaan tot het uiterste om te zorgen dat de hoofdje van jou terug rust krijgt! Papa en mama zien je ongelooflijk graag!

    Dikke kus,

    Je mama! X