Scrum-methode

Zoals hier beloofd, vertel ik jullie graag wat meer over de scrum-methode die we thuis gebruiken om Thies wat meer structuur te bieden! Vooraleerst is dit een methode die eigenlijk binnen bedrijven gebruikt wordt om werknemers aan te zetten tot betere resultaten, hen uit te dagen! Met een beetje verbeelding en serieus wat aanpassing heb ik er een redelijk succesvolle methode van gemaakt voor thuis. Ik zeg redelijk want geloof mij, mijn kinderen zijn fantasievol en kunnen creatief omspringen met alles wat hen aangeboden wordt.

Om te beginnen heeft het mij heel veel tijd gekost. Pictogrammen zoeken, printen, knippen, lamineren en daarna magneettape aan bevestigen want de hele planning hangt hier aan de koelkast. Daarna hetzelfde voor de dagen van de week, de naamkaartjes en de tijdstippen. Ik heb ook nog met de dymo de specifieke taakjes geprint en erop gekleefd want zoals gezegd, de fantasie van mijn kinderen kent bizar weinig grenzen.

Pictogrammen vond ik hier:

img_1281
img_1280
img_1278

Wij kozen uiteraard voor pictogrammen die voor ons gezin van toepassing zijn. Af en toe print ik er eentje bij, ook al is het maar voor eenmalig gebruik (zoals optreden met het koor), het brengt gewoon veel duidelijkheid!

Qua tijdstippen ben ik nog een beetje zoekende. Ik heb voorlopig periodes gemaakt zoals na school of tijdens het weekend in de voormiddag maar onze oudste zoon (die totaal onverwacht ook heel veel baat heeft bij de methode) zou liever hebben dat ik gedetailleerder te werk ga en echt met specifieke uren ga werken.

img_1282
img_1284

Ik begrijp zijn redenering volledig maar onze frigo waar alles ophangt is maar een normaal ding dus je kan je wel voorstellen dat als alle taakjes en dan nog eens gedetailleerde uren er ophangen, er niet veel frigo overblijft.

img_1276
img_1277

Er hangen voor alle kinderen taakjes op omdat we Thies niet het gevoel willen geven dat het enkel voor hem is! Bij de oudste twee hangen er ook vaak minder taakjes of andere taken omdat ze hele andere uren hebben dan de rest en op andere uren thuis zijn of later.

Ik probeer de dag ervoor, als alle taakjes weg zijn, de volgende dag klaar te leggen. Eerlijkheid gebied mij om te zeggen dat ik het soms zo druk heb dat ik het wel eens durf te vergeten en nu met de vakantie loopt alles wat losser! Maar maandag vliegen we er terug met goede moed in! (Oeps, zondagavond bedoel ik ;-))

Heb je ideeën of opmerkingen die het mij nog duidelijker kunnen maken, reageer gerust of stuur mij een berichtje! Ik sta open voor alles wat de structuur makkelijker maakt!

Opvoeden tussen de soep en de patatten!

De laatste tijd sta ik meer en meer stil bij de opvoeding die mijn kinderen krijgen. Iedereen wil toch weten of hij/zij goed bezig is en op welk vlak verbetering mogelijk is.

De eerste jaren was ik trouwens alleen maar bezig met overleven, me erdoor sleuren, zo goed mogelijk voor de kinderen uiteraard. Want geef toe, op je 18de ben je zelf nog een kind, wel eentje die op slag volwassen geworden is, eentje die direct met beide voeten in de echte wereld staat!

Ik denk trouwens dat het zo een beetje standaard is dat je een deel van de opvoeding die je thuis gekregen hebt, combineert met wat je zelf anders wil zien. Maar wat houdt dat dan precies in? Wat wil je nu precies wel doorgeven aan je kinderen en wat niet?

Ik was er naast overleven al heel snel van overtuigd dat beleefdheid en respect hele grote waarden zijn. En daar hou ik mij nog steeds aan. Mijn haren gaan rechtstaan bij kinderen die niet meer weten wat “dankjewel” nu weer precies betekent.

Dat gezegd zijnd, heb ik mij nooit afgevraagd hoe ik een bepaalde situatie zou aanpakken als die zich voordeed. Ik zie wel wat er gebeurt en sta dus nog regelmatig met mijn mond vol tanden als ik hier een of ander antwoord krijg. Want hoewel die beleefdheid en dat respect er hier ingehamerd zit, loopt het hier ook vaak anders dan ik zou willen! Om maar te zeggen dat die “perfecte opvoeding” (als die al bestaat) hier dus soms ook ver te zoeken is. Ja, ik roep soms tegen mijn bengels. Tuurlijk word ik wel eens boos. Vaak heb ik daar later spijt van!

Maakt mij dit nu een slechte of een mindere mama? Helemaal niet, verre van zelfs! Leren moeten we, uit het positieve én uit het negatieve!

Wat we hier heel belangrijk vinden, is dat de kinderen met alles naar huis kunnen komen en dat elk onderwerp bespreekbaar is. Zo hebben de oudsten bv ook geen uur om thuis te komen als ze uitgaan. Gewoon omdat we weten dat ze zich gedragen en dat ze uit zichzelf op een deftig uur naar huis komen. Waarom zouden we het onszelf dan moeilijk maken? Nu ze naar de hogeschool gaan (ze zitten niet op kot), zijn ze ook een pak minder thuis. Ik verlang enkel van hen dat ik weet wanneer ze thuis eten (en slapen) zodanig dat ik hier niet met mijn eten sta of zoals vorige week, geen eten voorzien heb. (Er zat gelukkig nog wat in de diepvries ;-).)

We proberen ook op zoveel mogelijk ja te zeggen, het moet uiteraard haalbaar blijven hè. En als iets niet lukt, zullen ze daar een deftige uitleg voor krijgen! Wil dat nu zeggen dat mijn kinderen rotverwende nesten zijn? Vergeet dat dus maar!

Ik heb van thuis uit meegekregen dat het noodzakelijke thuis aanwezige is maar willen ze net dat extraatje? Dan zullen ze ervoor moeten werken! De oudste twee hebben zo al jaren weekendwerk en een vakantiejob. Nummertje drie kan niet wachten om te mogen gaan werken. Iets met dan zelf het Kruidvat te kunnen leeg kopen! En de jongens, wel die kunnen klusjes doen! Een beetje zelfstandigheid en kennis van hoe het er in de echte wereld aan toe gaat, kan geen kwaad toch?!

Misschien nog 1 ding! En ik denk dat dat hier onze sterkste troef is! Zorg dat je met je partner op 1 lijn zit! Nee is nee! Dus papa zegt dan ook echt wel nee!

Denk jij nog tips te hebben voor mij, vertel ze mij! Want ook al heb ik twee volwassen dochters, ik leer nog dagelijks bij!

Dikke kus, Sofie!

(Met dank aan de liefste zus van de wereld ♥️)